پزشكان می‌گویند: دانه كرفس ضد رماتیسم، آرام بخش، ضد عفونی كننده سیستم ادراری، افزاینده دفع اسید اوریك، كاهنده فشار خون، تا اندازه‌ای ضد بیماری قارچی، ادرارآور، ضددرد، ضدالتهاب، دفع مسمومیت، ضد اسپاسم، ضد باكتری، قاعده آور، شیرافزا، ضد انقباض، ضد تشنج، مقوی معده و بادشكن است.
همچنین ریشه كرفس دارای اثرات ادرار آور، صفرا بر، مقوی معده، ضد كمبود ویتامین، ضد اسكوربوت و تب بر است. این گیاه در موارد التهاب مفصل و انقباض عضلانی ماهیچه كاربرد دارد.
ریشه كرفس قرنهاست در موارد آب آوردن نسوج، نقرس، رماتیسم، سنگ كلیه، یرقان، آسم، سرماخوردگی‌های ششی، ضعف اعصاب، زیاد شدن اسید اوریك خون، ضعف اعمال دستگاه گوارش، نفخ و ناراحتی‌های مثانه استفاده می‌شود.
آب كرفس به صورت غرغره برای گلو دردهای خشك، به دلیل اثر ضد عفونی كننده‌اش مفید است. همچنین تخم كرفس حاوی كلسیم بالاست كه ممكن است نقش مهمی در كاهش فشار خون ایفا ‌كند. تخم كرفس ادرار آور بوده و بهترین دارو برای تمیز كردن بدن از اسید اوریك است. بنابراین برای درمان نقرس، آرتروز و رماتیسم مناسب است.
مدارك علمی نشان می‌دهد كه ممكن است دانه كرفس، از سرطان پیشگیری كمك كند. كرفس اثر تصفیه كننده خون، ضد رماتیسم و نقرس و ضد عفونی كننده دارد و به علاوه لاغر كننده است. چون دانه كرفس موجب سقط جنین می‌شود و به همین دلیل در آبستنی منع كاربرد دارد.
خوردن كرفس برای بیماران مبتلا به صرع مضر است زیرا حملات آنها را تحریك می‌كند. همچنین اشخاصی كه به ورم كلیه مبتلا هستند نباید آن را مصرف كنند.